من ...

پسر نوح به خواستگاری دختر هابیل رفت.دختر هابیل جوابش کرد وگفت: نه، هرگز همسری ام را سزاوار نیستی؛ تو با بدان نشستی و خاندان نبوتت گم شد.تو همانی که بر کشتی سوار نشدی.خدا را نادیده گرفتی و فرمانش را. به پدرت پشت کردی، به پیمان و پیامش نیز.غرورت غرقت کرد. دیدی که نه شنا به کارت آمد و نه بلندی کوهها!پسر نوح گفت: اما آنکه غرق می شود خدا را خالصانه تر صدا می زند،تا آنکه بر کشتی سوار است. من خدایم را لابه لای طوفان یافتم. در دل مرگ و سهمگینی سیل.دختر هابیل گفت: ایمان پیش از واقعه به کار می آید.در دل آن هول و هراسی که تو در آن گرفتار شدی، هر کفری به ایمان بدل می شود. آن چه تو بدان رسیدی،ایمان به اختیار نبود، پس گردنی خدا بود که گردنت را شکست.پسر نوح گفت: آنها که بر کشتی سوارند،امنند و خدایی کجدار و مریض دارند که به بادی ممکن است از دستشان برود. من اما آن غریقم که به چنان خدای مهیبی رسیدم که با چشمان بسته نیز می بینمش و با دستان بسته نیز لمسش می کنم.خدای من چنان خطیر است که هیچ طوفانی آن را از کفم نمی برد.دختر هابیل گفت: باری تو سرکشی کردی و گناهکاری.گناهت هرگز بخشیده نخواهد شد.پسر نوح خندید و گفت: شاید آنکه جسارت عصیان دارد،شجاعت توبه نیز داشته باشد! شاید آن خدا که مجال سرکشی داد، فرصت بخشیده شدن هم داده باشد!دختر هابیل سکوت کرد وآنگاه گفت: شاید، شاید پرهیزکاری من به ترس و تردید آغشته باشد، اما نام عصیان تو دلیری نبود.دنیا کوتاه است و آدمی کوتاه تر!مجال آزمون و خطا نیست!پسر نوح گفت: به این درخت نگاه کن؛ به شاخه هایش؛ پیش از آنکه دستهای درخت به نور برسند، پاهایش تاریکی را تجربه کرده اند.گاهی برای رسیدن به نور باید از تاریکی عبور کرد.گاهی برای رسیدن به خدا باید از پل گناه گذشت.من اینگونه به خدا رسیده ام. راه من اما راه خوبی نیست؛راه تو زیباتر است، راه تو مطمئن تر ای دختر هابیل!پسر نوح این را گفت و رفت. دختر هابیل تا دوردست ها تماشایش کرد و سال هاست که منتظر است و سال هاست که با خود می گوید: آیا همسریش را سزاوار بودم!؟

سالهاست که بغضِ واقعه کربلا ، گلوی بشریت را می فشارد...

پی نوشت : عکس از امیر حسامی نژاد

تو خراب من آلوده مشو
غم این پیکر فرسوده مخور
قصه ام بشنو و از یاد ببر
بهر من غصه بیهوده نخور
..
تو سپیدی من سیاهم
خسته ای گم کرده راهم
تو به هر جا در پناهی
من به دنیا بی پناهم
تو طلوع هر امیدی
من غروبی نا امیدم

مارها قورباغه ها را مي خوردند و قورباغه ها غمگين بودند

قورباغه ها به لك لك ها شكايت كردند




لك لك ها مارها را خوردند و قورباغه ها شادمان شدند




لك لك ها گرسنه ماندند و شروع كردند به خوردن قورباغه ها




قورباغه ها دچار اختلاف ديدگاه شدند




عده اي از آنها با لك لك ها كنار آمدند و عده اي ديگر خواهان باز گشت مارها شدند




مارها باز گشتند و همپاي لك لك ها شروع به خوردن قورباغه ها كردند




حالا ديگر قورباغه ها متقاعد شده اند كه براي خورده شدن به دنيا مي آيند




تنها يك مشكل براي آنها حل نشده باقي مانده است




اينكه نمي دانند توسط دوستانشان خورده مي شوند يا دشمنانشان!

                                                                                                 منوچهر احترامی

باز شوق یوسفم دامن گرفت

پیر ما را بوی پیراهن گرفت

ای دریغا نازک آرای تنم

بوی خون می آید از پیراهنش

ای برادرها خبر چون می برید

این سفر آن گرگ، یوسف را درید  

یوسف من پس چه شد پیراهنت

پس چه خاکی ریخت خون روشنت

بر زمین سرد خون گرم توست

ریخت آن گرگ و نبودش شرم تو

فکر کنم این اولین پست علمی باشه که توی این بلاگ قرار می دم و چقدر خوب که اون رو با موضوع مورد علاقه ام یعنی جاذبه و زمان آغاز کنم!

شاید وقتی که سیب به سر نیوتن برخورد کرد ، بتونیم آن زمان را مبدا تفکر جدی به همراه فرمول های ریاضیاتی قانون جاذبه دانست. نیوتن همانطور که سقوط سیب را ناشی از وجود نیرویی به نام جاذبه می دانست ، مرز تفکراتش را گسترش داد و به این فکر می کرد که حتماً این قانون هم برای اجرام آسمانی صادق هست . اولین جرم آسمانی که نیروی جاذبه را درون می تونیم به راحتی لمس کنیم ماه بود .

نیوتن شروع کرد به بدست آوردن مدار حرکت ماه به دور زمین که تا حدود زیادی هم درست بود .

اما ، سال 1969 که فضانوردان آپولو 11 بر سطح ماه گشت و گذار می کردند ، یک آینه ای متشکل از چندین عدسی که با شکل های خاصی تراش داده شده بودند (کل آینه به ابعاد 45 سانتیمتر) روی سطح ماه قرار می دهند و در حال حاضر نزدیک به 40 سال است که هر شب رصدخانه ای در آمریکا نور لیزر به سمت آن آینه می فرستد تا با محاسبه انعکاس بازگشتی از سطح آینه بتوانند مدار صحیح ماه را بدست بیاورند .

حالا فکر می کنید نتیجه چی می تواند باشد؟

آیا مدار پیشنهادی نیوتن درست بود؟

بعد از 4 دهه انجام این آزمایش امروزه دقیق ترین مدار از گردش ماه به دور زمین به دست آمده که با مدار پیشنهادی نیوتون اختلاف داشت .

حالا علت این اختلاف در کجا بود ؟

علت اینجاست که نیوتن جاذبه را فقط از دیدگاه فضا بررسی می کرد ولی انیشتین جاذبه را به صورت فضا – زمان بررسی می کرد که وجود انحنا در فضا به علت وجود ماده را توجیه می کرد.

خوب تا اینجا قضیه نیروی جاذبه تا حدودی حل شد ، اما مشکل زمان را باید چگونه با آن برخورد کنیم ؟   

بر اساس نظریه اتیشتین گذر زمان در فضا با گذر زمان بر روی سطح زمین متفاوت است.

که به طور کلی می توانیم این نظره را به این صورت بیان کنیم که : گذر زمان در هر مرجع جاذبه ای با یکدیگر متفاوت است .

همه می دانیم که دستگاه GPS  چه کاربردی دارد و چقدر در زندگی انسان می تواند مفید واقع شود .

ماهواره های موقعیت یاب در مداری با ارتفاعی بسیار زیاد به دور زمین در حال گردش می باشند که زمان آنها با زمان مرکز کنترل GPS  که در سطح زمین واقع شده است باید یکسان باشد . به همین خاطر در طول روز این مرکز وظیفه یکسان سازی زمان این ماهواره ها رو با مرکز زمینی بر عهده دارد .

حالا تصور کنید که این یکسان سازی صورت نمی گرفت و ما هنوز جاذبه رو فقط متاثر از فضا می دانستیم .

 فکر می کند چه اتفاقی رخ می داد؟

اگر این همسان سازی صورت نمی گرفت دستگاه GPS به جای چندین متر اختلاف ، مقیاس را با چندین کیلومتر اختلاف به ما نشان وی داد.

جنگنده هایی که بر روی ناو فرود می آیند به علت کوتاه بودن باند فرود باید مختصات دقیق از محل فرود را داشته باشند که این وظیفه را دستگاه GPS  جنگنده بر عهده دارد .

حالا تصور کنید که این GPS به صورت دقیق نباشد و مختصات را با چندین متر اختلاف به خلبان نشان دهد .

چه اتفاقی می افتد؟

شالاپ!!!

جنگنده چند میلیون دلاری تبدیل به یک قایق تفریحی می شود !

ولی امروزه قانون انیشتین در زمینه جاذبه در بعضی موارد توجیه برای گونه ای از رفتارها به خصوص در مواد با ابعاد بسیار کوچک ندارد .

و دانشمندان به دنبال الگویی جامع و مناسب برای تعریف علم جاذبه هستند .

                                                                                 و همچنان کاوش ادامه دارد ...

گل نیلوفر آبی

پشت پلک من می خوابی؟

میشی خورشیدی خصوصی

واسه خودم بتابی؟

آروم آروم ، بازی بازی

با دل تنگم می سازی؟

من هنوز دربه در طره ی اون زلف سیاهتم

من هنوزم سبزِ سبزم ، ریشه دارم

یکی از پاپتیاتم

آقای کوچیک نوازِ بنده پرور

من هنوزم سله گیرِ چشم بارونی اون ابر نگاهتم

منو کشتی ، کشته باشی ، خوش به حالم

من هنوزم که هنوزه یکی از اون کشته هاتم

من هنوز دربه در طره زلف سیاهتم

شما که سواد دارین ، لیسانس دارین ، روزنامه خونین ، با بزرگها میشینین حرف می زنین ، همه چیز می دونین

بگو از چیه که من دلم گرفته ؟؟

                                                                                       محمد صالح اعلا

پی نوشت : این شعر رو می تونید با صدای زیبای بیژن بیرنگ گوش کنید

هي فلاني....

مي داني؟...

 مي گويند رسم زندگي چنين است!!!!!!!

مي آيند....... مي مانند....... عادتت مي دهند....... و مي روند....... و تو در خود مي ماني....... و تو تنها مي ماني....... راستي نگفتي؟ رسم تو نيز چنين است؟ مثل همه ي فلاني ها؟